dinsdag 29 juli 2014

Vraag niet waarom, geloof alleen

Numeri 21:5
‘En het volk sprak tegen God en tegen Mozes: Waarom hebt gij ons uit Egypte gevoerd? om te sterven in de woestijn? Want er is geen brood en geen water en van deze flauwe spijs walgen wij.’

Het volk Israël is op weg naar een land van melk en honing, maar de weg voert door de woestijn. In de woestijn herhaalt God elke dag het wonder om dat grote volk te voeden en gezond te houden. Eten en drinken is er op een bovennatuurlijke manier. Water uit de rots, manna, het zijn de verborgen bewijzen van Gods liefde voor Zijn volk. Verborgen, omdat het niet gezien wordt. In plaats van Gods grootheid en trouw te zien, klaagt het volk over de flauwe spijs. Het doel is allang uit het oog verloren. Waarom hebt gij ons uit Egypte gevoerd? Een volk dat zijn verlossing is vergeten uit de slavernij, een volk dat geen doel meer heeft en alleen maar ziet wat voor ogen is, zo’n volk begint te klagen en te morren. Hoe kijk je, wat zie je, wat is je beloofd? Zie je Gods gunstbewijzen die elke dag nieuw zijn, of zie je weer een ellendige dag en beklaag je jezelf? Israël miste haar doel, het beloofde land, wegens ongeloof en gebrek aan visie. Ze kwamen om in de woestijn. God was met hen, maar ze zagen het niet. Ik geloof dat het belangrijkste gebed moet zijn, dat onze ogen open blijven en verder opengaan voor de genade en trouw van onze liefdevolle Vader.